Svetsko prvenstvo u Urugvaju 1930 godine

Odluka o organizovanju Svetskog prvenstva u fudbalu donesena je 8. septembra 1928 godine u Cirihu. Za domaćina prvog šampionata kandidovali su se: Urugvaj, Italija, Švedska, Holandija, Mađarska i Španija. U Barseloni je 18 maja 1929 godine uloga domaćina dodeljena Urugvaju. Urugvajci su od 13 do 30 jula, naprosto bili u transu. Poklopilo se to na stogodišnjicu osolobođenja njihove zemlje, što je domaćinu dalo još veću motivaciju da pruže svoj maksimum.

13 Srećnika
Na prvenstvu je nastupilo samo 13 reperezentacija među kojima i selekcija tadašnje Kraljevine Jugoslavije, koja je u Montevideo, nakon 18 dana plovidbe preko Atlantskog okeana, stigla poštanskom brodom "Florida". Vođa puta reprezentacije bio je dr Mihajlo Andrejević., dok je selektor reperezentacije bio Boško Simonović. Reprezentaciju su činili igrači beogradskog i vojvođanskog podsaveza. "BSK" je dao sedam igrača, dok su iz Francuske pozvani: Ivica Bek, Bane Sekulić i Ljubiša Stefanović. Pred polazak na prvenstvo klubovi zagrebačkog podsaveza: "HAŠK", "Konkordija", i "Građanski" kao i splitski "Hajduk" odbili su da daju dozvole svojim fudbalerima da nastupe na ovom prvenstvu.

Ovo je bilo prvo i jedino Svetsko prvenstvo za koje nisu bile potrebne kvalifikacije. Sve utakmice igrale su se na tri stadiona: "Sentenario", "Positos" i "Gran Parke Central") koji su se nalazili u glavnom urugvajskom gradu Montevideu.

Prvenstvo su otvorile utkamice Francuska - Meksiko (4:1) i SAD - Belgija (3:0). Jedna zanimljivost vezana za ove utakmice je ta da su ulazice koštale svega jedan dolar i 40 centi. Prvi gol u istoriji svetskih prvenstava postigao je Francuz Lusijan Loren.

Najveća seznacija, već u prvom kolu, Jugoslabvija je pobedila jednog od favorita za osvajanje prvenstva Brazil sa 2:1. Istorijsku pobedu Jugosliviji doneli su Aleksandar Tiranić i Ivica Bek. Jugoslvija slavila i u drugom kolu gde je pobedila Boliviju sa 4:0. Sa tom pobedom Jugoslavija se kvalfikovala u polufinale.

Osim Jugoslavije u polufinale kvalifikovali su se i: SAD, Argentina i Urugvaj.

Polufinale
Polufinalni mečevi ponudili su mnogo neizvesnosti. Jugoslavija je nakon početnog vođstva poražena od Urugvaja sa 6:1, iako je ostao "gorak ukus" pošto su Urugvajci svoj treći gol postigli na asistenciju policajca, koji se nalazio van aut linije. U drugom polufinalu Argentina je sa 6:1 pobedila SAD. Utakmica za treće mesto nije ni odigrana tako da se u zvaničnim podacima FIFE navodi da su Jugoslavija i SAD podelile treće mesto.Dok porodica Hadži tvrdi da je Jugoslavija osvojila treće mesto jer oni imaju bronzanu medalju za 3. mesto

Finale za istoriju
Prvi finalni meč na Svetskim Prvenstvima je bila između domaćina Urugvaja i Argentine.Utakmica je završena rezultatom 4:2 Finale se igralo na Stadionu Sentenariju 30. jula 1930. godine. Vrata stadiona bila su otvorena za gledaoce od osam sati ujutro, čak šest sati pre početka utakmice. Službeni podaci govore da je kapacitet iznosio 93.000, te da je stadion bio popunjen do poslednjeg mesta. U finalu ekipe se nisu uspele dogovoriti oko lopte kojom će se igrati, i zato je FIFA intervenisala donevši odluku da će se argentinska lopta koristiti tokom prvog poluvremena, a urugvajska tokom drugog poluvremena. Utakmica je završila 4:2 za Urugvaj nakon zaostatka od 1:2 u poluvremenu. Urugvajci su tako postali prvi svetski prvaci dodavši tu titulu olimpijskoj, koju su osigurali pre dve godine. Žil Rime, tadašnji predsednik FIFA-e, predao je Urugvajcima trofej koji će se kasnije zvati upravo Trofej Žila Rimea. Sledeći dan je proglašen neradnim danom u čitavom Urugvaju, dok su stanovnici Buenos Ajresa, glavnoga grada Argentine, kamenjem gađali zgradu urugvajske ambasade.

članak nije završen ~